Friday, March 22, 2013

دیدیم چطور مقبره پدر ایران زمین رو تونستی با خاک یکسان کنی!

اسرائیل که عددی نیست،
اما تو! مرتیکه پیر خرفت مردم کش،
تل آویو و حیفا که هیچ، نهایتش بتونی یه ترقه بدی دست دستمال بدستات ول کنن به مقبره کورش.
که فکر میکنی مرده ولی چشماتو باز کن،
اون پسر کوروش بود رفت بالای بالا ایستاد.
ولکه ننگ تو رو با لباس نوی عیدش پاک کرد.
همه ما فرزندان کوروشیم.
و یک روز به همین زودی ها لباس از تن در میآریم و تو رو از ممکلت پاک میکنیم.

Friday, August 24, 2012

برای رسیدن به آزادی باید از پشت میزها و از پس دیوارها بیرون آمد. راهی جز این نیست

برای رسیدن به آزادی باید از پشت میزها و از پس دیوارها بیرون آمد.
راهی جز این نیست
بادکنکها سبز بی صاحب و الله اکبرهای مخفی روی بام ها
راهی بود برای دیروز
و امروز روز اثبات غیرت و فهم ما برای آیندگان است

 آزادی در محلی بنام امنیت مستقر نمی شود.
هر که از شهر بیرون رفت، بگذار برود، ما نمیرویم، این جماعت همیشه همین بوده اند
همینها که بالای گود می ایستند و شعار میدهند لنگش کن و هنرمندان همجنسشان هم افطاری دیکتاتورها را به کمک به مردم ترجیح میدهند همه از یک جنس

امروز که فرصتی داریم تکرار نشدنی آیا میتوانیم درست استفاده کنیم؟ اجلاس سران عدم تعهد
و ژست مردم دوستی و مردم سالاری رژیم و اینکه مردم همه با حاکمیت هستند، آیا به رژیم اجازه دست درازی به مردم تجمع کننده در محل اجلاس و یا حتی در خیابانهای تهران و شهرهای دیگر را میدهد؟
 

یکی از رگهای قلبش میتواند حضور هفتاد رئیس جمهور در تهران را از صدر اخبار خارج کند، و چه ساده فکر میکنند که همه چیز تمام شده...



یکی از رگهای قلبش میتواند حضور هفتاد رئیس جمهور در تهران را از صدر اخبار خارج کند، و چه ساده فکر میکنند که همه چیز تمام شده...

Monday, August 13, 2012

لیست اشخاصی که در این شرایط لینک سرگرمی و خنده و شادی به اشتراک میگذارند

تصور نمیکنم کسی که خودش را ایرانی بدونه این روزها وشبها دلش بخاد از کنسرت های جدید و مد لباس و بازی و سرگرمی بشنوه. ولی یه عده هم هستند که همیشه میخان اوضاع یه جور دیگه به نظر بیاد. دقیقا مطابق الگوی جمهوری اسلامی عمل میکنند. میخوام از همه دعوت کنم یه لیست تهیه کنیم از شناسه این افراد و لینک مورد نظر.

اشکهایی که کسی جز مادر التیام نخواهد داد اما...


غم نان و آب و جای خواب و مرحم زخمت را التیام دهیم... با غم تنهایی و بی کسی ات چه باید کرد؟ مادری که لباس بر تنت کرده و امروز زیر آوار است پدر و خواهر و برادری که دیگر نیستند و اشکهایی که کسی جز مادر التیام نخواهد داد اما... 



Friday, July 20, 2012

ارتش آزاد ایران; از تئوری تا واقعیت

با نگاهی به حکومتهای ایدئولوژیک و تمامیت خواه و انقلابهاییی که به دنبال داشته اند در میابیم هرگونه تغییر بنیادین در چنین جوامعی اول نیازمند اطلاع رسانی همگانی و خواست حداکثری برای تغییر بوده است.
و پس از یک دوره نزاع و چانه زنی های سیاسی بی نتیجه تنها راه پس گرفتن حاکمیت و سپردن آن بدست مردم، با کمک دستگاه های نظامی و با یک کودتای نظامی به نفع مردم شکل میگیرد.

آنچه در سال 57 در ایرا گذشت هم به همین شکی روی داد. سالهای قبل از 57 مردم عملا نتوانستند کاری از پیش ببرند اما در سال 57 مردم با در دست گرفتن اسلحه و درگیری های مسلحانه خیابانی و به کمک ارتش بود که توانستند به نتیجه برسند و آنچه در تونس و مصر و لیبی و در آخر سوریه اتفاق می افتند نیز به همین ترتیب اتفاق افتاده است.

پس آنچه مسلم است واپس گیری حکومت از دست دیکتاتورهای حاکم بر کشور بدون توسط به قدرت نظامی و بدون همراهی بخشی از نیروهای نظامی کشور یا غیر ممکن و یا بسیار طولانی مدت به نظر میرسد.

حال سوال اینجاست که
آیا اینچنین روی دادی با حال و هوای این روزهای ایران قابل پیشبینی هست یا خیر؟
و آیا میتوان انتظار داشت که دستگاهای نظامی ایران به نفع مردم وارد نزاع سیاسی شده و برای دفاع از مردم در برابر زورگویی حاکمیت همانکاری را انجام دهند که ارتش آزاد سوریه انجام داد؟
و بتوان به شکل گیری ارتشی به نام ارتش آزاد ایران امیدوار بود؟

Thursday, March 1, 2012

در خانه نمانیم، دوباره رسالت خبرنگاری تصویری تاریخ ساز خود را انجام دهیم


فردا مطمئنا آمار کمی رای خواهند داد و مطمئنا حکومت برای نمایش شوی ساختگی کاملا مجهز و آماده است
پیامهای اینترنتی و حماسی ما هم به گوش عده زیادی نخواهد رسید
تصاویر رای گیری های سالهای پیش هم برای متقاعد شدن بسیاری کفایت میکند

پس کاری که فردا جمعه 12 اسفند از ما بر می آید خبرنگاری تصویری از صفوف رای دهنگان و استقبال از انتخابات است
تا مانند حماسه های دیجیتال سال 88 آرشیوی ماندگار از دروغهای حکومتی در اختیار دنیا بگذاریم


Saturday, February 25, 2012

من رای میدهم

من رای میدهم

من به استقامت مادران سبز
من به بیگناهی خونهای به ناحق ریخته
من به سوسوی امید در کویر فرهنگی کشورم
من به ضرورت سیلی بیداری بر پیکره به خواب رفته مان
من به چشمهای منتظر ندا و سهراب و صدها کشته شده راه آزادی
من به پایمردی موسوی و کروبی در راه آزادی و مردم سالاری و نه دوران طلایی دجال
من به آزادی در عمل و نه در شعار
من به شوق تغییر در 22 خرداد و نه سودای قدرت اصلاح طلبان
من به امیدهای سبز هزاران هزار ایرانی و نه آروزی مرگ برای به خواب رفتگان ولایت
من به تغییر در خودم در تو و در جامعه به خواب رفته ام
...
رای میدهم

Friday, February 10, 2012

فردا 22 بهمن 1390 رفراندوم است رفتن تو برابر است با جواب آری به ادامه کشتار اسد در سوریه واعلام موافقت بر اضافه شدن بر شهدای 7000 نفری سوری

برادر و خواهر گرامی. شاید تو هم از آن دسته هستی که فردا در نمایش 22 بهمن جمهوری اسلامی شرکت خواهی کرد. آنچه باید از من به عنوان یک دوست بشنوی فقط چند کلمه است امیدوارم با کمی تامل و بدون تعصب در موردش خوب فکر کنی.

رژیم بشار اسد در عرض کمتر از یکسال از شروع مبارزات داخلی خود با مردم خود بیش از هفت هزار نفر مرد و زن و کودک و پیر و جوان را به قتل رسانده است. درحالی که خواسته مردم سوریه الهام گرفته از مبارزات عدالت طلبانه کشورهای عربی با حاکمان مستبد و دیکتاتور خود بوده است. این درحالی است که دولت و رهبری ایران همه آن مبارزات را بهار عربی مینامند به جز قیام مردم سوریه که از نظر آنها فتنه است. دلیل آن هم نفعی است که سوریه برای تداوم حاکمیت گروه حاکمه دارد و نه حق و عدالت و غیره.
سخن من با شما در مورد اشک هایی است که برای امام حسین میریزی و بغضی است که برای مظلومیت آن امام و یاران ایشان گلوی تو را هرسال محرم میفشارد. زجه هایی که برای تنهایی و غربت زینب میزنی. و من و تویی که همه چیز خود را فدای حسین میدانیم و شعار میدهیم که او شهید راه حق است. آیا کشتن 7000 نفر انسان در چند ماه حق بود؟ آیا حمایت بی چون و چرای رهبر ایران از عامل این کشتار وحشیانه حق بود؟ آیا تویی که دانسته ویا ندانسته در دام تجمع حمایتی از رهبر ایران شرکت میکنی عمل حق انجام میدهی؟ آیا در آخرت خود که خبری از مقام عظمای ولایت و رهبر کبیر و انقلاب اسلامی و بشار اسد و منافع مادی نخواهد بود، و از تو سوال خواهد شد که این کشته ها به کدامین گناه کشته شدند؟ و تو به کدام مسلک و شریعت بودی که با جنایت کاران سازش کردی، جوابی خواهی داشت؟
آری حضور فردای تو در این نمایش، در این برهه زمانی، مهر تائید است بر جنایات اسد در سوریه - همانجا که مزین به تربت پاک حضرت زینب است!- و رهبری بناحق و ستمگرانه رهبر ایران. حال این تو و این راه ...

Friday, January 20, 2012

آزاد راه (ساخته عباس رافعی) از مردم ایران جایزه شعور طلایی گرفت.

آزاد راه (ساخته عباس رافعی) از مردم ایران جایزه شعور طلایی گرفت.


عباس رافعی، کارگردان و فیلمساز ایرانی در نامه ای از اداره کنندگان جشنواره فیلم فجر خواست فیلمش بنام "آزاد راه" را از جشنواره خارج کنند.

آقای رافعی در نامه اش نوشته است حضور در چنین جشنواره‌ای "در شرایط فعلی هیچ فضیلتی" برای او محسوب نمی شود.

http://www.bbc.co.uk/persian/arts/2012/01/120118_l06_rafei_fajr_festival_withdraw.shtml

Thursday, July 28, 2011

روزهاي خاکستري ايران من

عصر پجشنبه ای دلگیر با بغضی غریب از ته دل به یاد می آورم آنروز را که شعار میدادیم :
پنجره واکن که خبر میرسد. ازپس این شام سحر میرسد. جمعه همه کاوه آهنگریم. دولت ضحاک به سر میرسد.
و دور و برم را که میبینم ...کاوه ها در زندان و مادرانشان ماتم زده و آنها که کاوه نشدند. در صف شیر و یارانه و سهم الحیات.

Wednesday, June 8, 2011

انقلاب 57 انفجار نور بود که به دلیل نبود دلایل علمی، عملی نشد!

اما خیزش 88 ما انعکاس یک فریاد بود، صدایی که از ایران شروع شد و به کوههای یخ زده مصر و تونس و لیبی و سوریه برخورد کرد و با پهنای فرکانسی عظیم تر به ایران بازمیگردد.


22 خرداد 1390. دیکتاتور به پایان سلام کن!

دوباره ولایت، این والاترین هدیه خداوند و این ستون حکومت اسلامی در خطر است.

مدافعان ولایت! آماده! که دوباره سبزک ها بپا میخیزند.


دوباره ولایت، این والاترین هدیه خداوند و این ستون حکومت اسلامی در خطر است.


ولایتی که سپرش بمب اتم و دشمنش هاله و پدرش بیمارش هستند.


به هم زننده امنیتش نداها و سهرابهاو مادران عزادارو وبلاگ نویسان.


و مدافعان مظلومش، بشار اسد و هوگو چاوز و چین و روسیه هستند .


ولایتی که قیمتش نزد پاسدارانش یک ساندیس با کیک یا بدون کیک است.


و اشتیاق بدست آوردنش گاه به قیمت از دست دادن چشمانشان تمام میشود که در راه ولایت ساندیسی این ایثاری بی مقدار است!


آری همان سبزک هایی که جنازه شان را هم تشییع کردید و به خاک سپردید، دوباره از زیر خاکستر سر برمیآورند.


دوباره سبزک های مزدور آمریکا و اسرائیل! با سلاح های فوق پیشرفته قلم و شعار و سنگ در برابر ولایت مداران مظلوم که با دستهای خالی فوقش با چند شیشه نوشابه و باتوم و کلت کمری و شوک الکتریکی و کلمات رکیک و خلاصه ابزار فوق ولایی، این ولایت را با چنگ و دندان نگه داشته اند.

Tuesday, June 7, 2011

آهای! میشه مرد باشیم باز؟


میشه این بار مرد باشیم باز؟

میشه دوباره ندا بشیم و سهراب؟

میشه دوباره همه باشیم؟

میشه این بار تظاهراتمون سکوت نباشه؟

میشه رگ غیرتمون باز کلفت بشه؟

میشه یه کاری کنیم بچه هامون اسممون رو با افتخار بیارن؟

میشه این بار اون ایران و ایرانی که ازش دم میزنیم رو اول به خودمون و بعد به همه دنیا نشون بدیم؟

میشه تیتر اول خبر خبرگزاری ها رو بعد از 22 خرداد تبدیل کنیم به : ایران بپا خاست؟

میشه خودمون رو برای یک لحظه جای مادران فرزند از دست داده بزاریم؟
میشه این بار متمدنانه با سرکوبگران وحشی برخورد نکنیم ودر برابرشون مثل خودشون بشیم؟

میشه سرنوشتمون رو بدست بگیریم؟

میشه؟

Wednesday, February 16, 2011

در صورت دستگیری موسوی و کروبی چه میکنید؟

1 - چون به خمینی فحش نداد بهتر که دستگیر بشه
2 - بادکنک هوا میکنیم اونم سبز!
3 - الله اکبر میگیم
4 - 20:30 تماشا میکنیم
5 - هیچی (مدل خمینی)
6 - نمیدانم
8 - کامنت های خفن میزنیم تو بالاترین
9 - ما هم سران کودتا را دستگیر میکنیم
10 - نبرد مسلحانه
11 - مبارزه به همین شکل فعلی خیابانی
12 - فعالیت فرهنگی
13 - اعتصاب










یارانه اعتراض هم 25 بهمن به ژاله و مختاری پرداخت شد

27/11/1389
خدمت ملت شهید پرور همیشه در صحنه
سلام علیکم

خبری نشده خودتان را ناراحت هیچی نکنید.

به فکر یارانه ها باشید و خرید شب عید و میزان پاداشی دولت کریمه

یارانه ها هم که پرداخت شد

یارانه نان و آب و گاز و سوخت و کوفت

راستی یارانه گلوله چنده؟ استخدام مزدور چطور؟

یارانه دفاع از مقام ولایت؟

راستی تا یادم نرفته! یارانه اعتراض هم 25 بهمن به ژاله و مختاری پرداخت شد

نمیشناسیشون؟ بی خیال، خودت را ناراحت نکن ...فقط همیشه در صحنه باش تا انقلاب مهدی و صبر کن همه چیز خودش درست میشود

ومن الله التوفیق








Saturday, February 12, 2011

بسیجی! تو عاشورایی هستی یا من؟

تویی که 22 بهمن با عزت و احترام در حصار امن نظام، خیابان گردی میکنی با پذیرایی کیک و ساندیس، و در رسانه های همان نظام تورا حماسه ساز میخوانند. همه نظام برای تو رسانه میشود، ولی صدایت به زور تا دیوارهای شهر میرسد
یا من که قرار است 25 بهمن 2 روز دیگر بیایم! میدانم حراست و حفاظتی درکار نیست
میدانم پذیرایی جز مشت و لگد و گازاشک آور و دود نیست
میدانم نظامیان باتوم هایشان را بجای محافظت از من، بر سر و بدنم خواهند زد
اما خواهم آمد بدون رسانه حکومتی و هنوز نیامده دنیا صدایم را شنید
شاید مرگ در انتظارم باشد اما مرگ با عزت را به رفاه با ذلت ترجیح میدهم! مثل حسین در عاشورا ...
مثل ندا مثل سهراب مثل ...
چشمانت را باز کن!
من عاشورایی ام یا تو؟

Wednesday, February 9, 2011

مبارزه واقعی با استکبار و استعمار پیر، بدست همین جنبش سبز صورت میپذیرد

مبارزه واقعی با استکبار و استعمار پیر، بدست همین جنبش سبز صورت میپذیرد.
و تن دادن به ذلت و سرسپردگی به استکبار جهانی توسط اوباش بسیجی و لباس شخصی های ذوب در ولایت عملی میشود.

و آنهایی که ایرانی مستقل و آزاد می خواهند، که در آن دیندار و بی دین بدون دغدغه آزار و تهدید زندگی کنند، تنها راه، مبارزه با این استعمار و استبداد طلبان جاهل است.
که جهلشان تنها سلاحشان است.
آنهایی که ایران را با رنگ و آب دینی صحنه آرایی کردند تا از ساده دلی مردم بهره کامل را ببرند و سرمایه های مادی و معنوی این مرز و بوم را با حربه اعتقادی به تاراج ببرند.

چه میشد اگر بزرگترهای ما هم این را درک میکردند که انقلاب 57 توسط همانهایی مصادره شد که قاجاریه را خریده بودند و مجلس را به توپ بستند و برای نفت و گاز ما نقشه ها داشته و دارند.

همانهایی که وقتی انگیزه های وطنی را برای بقای نوکرشان در ایران، بی فایده دیدند، به سراغ رنگ و بوی دینی برای حکومت ایران رفتند.

همانهایی که از جنگ ایران و عراق بدشان نیامده بود حداقل چیزی که برایشان داشت، فروش اسلحه و بمب ها شیمیایی بود که بر سر جوانان سبز وطن ریخته شد. و هزاران هزار خانه و خانواده را داغدار کرد.

من به عنوان یک ایرانی مسلمان با دید واقع بینانه، باید بپذیرم که امروز مبارزه با استبداد را از خانه شروع کنم از عقایدم از خودم و خانواده ام.
از پدر و مادرم و فرزند و دوست و همسایه ام.
از تمام جاهایی که سالها با غبار استعمار و ارتجاع سرخ و سیاه آلوده شده.




































Tuesday, February 8, 2011

نشه دوباره که به هم نگاه کنیم بگیم چرا کسی کاری نمیکنه! ... خودم مگه کسی نیستم؟

آیا ما هنوز به این باور نرسیدیم که بیشتر آدمهایی که تو کوچه خیابون میبینیم، با ظاهر خواب آلود و بی تفاوت، در دلشون آروزی تغییر دارند؟
ما هنوز به این باور نرسیدیم که ما بیشماریم و حاکمیت در اقلیت محض؟ آیا شما باور ندارید؟
ولی همه ،30 ،28، 25، خرداد 88 را دیده ایم! روزی که همین آدمهای به ظاهر بی تفاوت، زن و بچه و جوان و پیر، آمدند

آیا ما نمیدانیم که اکثریت هر جامعه ای پیرو هستند و پیشرو ها همیشه در اقلیت؟
و جمعیت پیرو هیچ گاه به راه نمی افتد مگر با تحریک پیشروها؟ امروز من و تو پیشرو خیزش آزادیخواهی و عدالتخواهی ایران هستیم!
پس اگر من و تو با هم باشیم جمعیتی را به دنبال خود خواهیم آورد... فقط اطلاع رسانی با تلفن پیامک اعلامیه و هر راه دیگر














Monday, February 7, 2011

بوی آزادی میآد!

تو هوای سرد بهمن، ایران هوای آزادی کرده باز.
ولی این بار با چشم و دل روشن.
به خدا این بار آنکه شلاق خواهد خود حاکمیت پوشالی دیکتاتوری دینی است.

ما مردم خسته ولی امیدواری هستیم که خودمان زودتر از دشمنان به خودمان خنجر میزنیم.
پس بیاییم این بار برای یک بار هم که شده نترسیم.
از غرش موتورها، و نعره سگان ولایت.
خودمان بزرگشان کردیم و کوچکی و حقارتشان را در 25 و 28 و 30 خرداد و در یک سال و نیم مبارزه دیدیم.
حکومتی که یک وبلاگ نویس را میکشد تا امنیت ملی اش نابود نشود، بچه گنجشکی است در لاک عقاب.

بیاییم خودمان را دیگر تحقیر نکنیم
اگر روزی برای مبارزه باکنک سبز هوا کردیم، مطمئن باشید این هم خاری بود در چشم دشمن، اگر روی بام ها الله اکبر گفتیم و صدای همراهی نشنیدیم، بدانیم چندین سگ ولایت را نا امید کرده ایم

اما ، وقت بادکنک ها و اسکناس ها و شعار های سبز اکنون است، نه بعد از 25 بهمن
امروز ، ایران در انتظار کوچکترین اقدام من و توست
همراه شو عزیز.